«سرپرست مدیریت خطر بلایا معاونت بهداشت
غرقشدگی یکی از قابل پیشگیریترین علل مرگ در جهان است
سرپرست گروه مدیریت خطر بلایا و حوادث معاونت بهداشت دانشگاه غرقشدگی را یکی ازقابل پیشگیریترین علل مرگ در جهان برشمرد و تاکید کرد با اتخاذ رویکردهای چندبخشی و آموزش همگانی میتوان نرخ غرقشدگی را به میزان قابل توجهی کاهش داد.
دکتر آرزو دهقانی با گرامیداشت هفته اول مرداد ماه ۱۴۰۵، به عنوان هفته جهانی پیشگیری از غرق شدگی گفت این هفته با شعار« برای تغییر روند غرق شدگی متحد شویم» فرصت مغتنمی است تا با همکاری همه نهادهای مسئول، متخصصان، رسانهها و مردم، برای تغییر روند این حوادث متحد شویم؛ا حوادث تلخی که با رعایت نکات ساده و آموختهشده قابل اجتناب هستند و میتوانیم از وقوع آنها جلوگیری کنیم.
وی غرقشدگی را یکی از مهمترین علل مرگومیر غیرعمدی و چهارمین علت مرگ در کودکان یک تا چهار سال عنوان کرد که کمتر به آن توجه میشود.
دهقانی اظهار کرد با وجود پیشرفتهای چشمگیر در حوزه سلامت و ایمنی، همچنان سالانه بیش از 300 هزار نفر در سراسر جهان بر اثر غوطهوری در آب جان خود را از دست میدهند.
وی یادآور شد این پدیده که در اثر ورود آب به مجاری تنفسی و اختلال در تبادل اکسیژن رخ میدهد، در زمره 10 علت اصلی مرگ در گروه سنی یک تا ۲۴ سال قرار دارد و متأسفانه کودکان و نوجوانان بیشترین سهم قربانیان را به خود اختصاص میدهند.
وی با اشاره به این که مردان بیش از دو برابر زنان در معرض خطر غرقشدگی قرار دارند خاطر نشان کرد در برخی مناطق، این نسبت به چهار برابر نیز میرسد که میتواند ناشی از رفتارهای پرخطرتر و حضور بیشتر مردان در فعالیتهای آبی باشد.
این متخصص سلامت در بلایا شایعترین شکل غرق شدگی را ورود آب از طریق راههای هوایی به دستگاه تنفسی و ریهها عنوان کرد که فرد را دچار خفگی میکند و غرق شدگی کامل محسوب می شود.
وی همچنین به نوع دیگری از غرق شدگی اشاره کرد و افزود در این مدل غرق شدگی که به نوع خشک معروف است مسیر ورود هوا به دنبال اسپاسم و واکنش ماهیچههای گلو بسته میشود و فرد بدون آن که آب وارد ریههایش شود، دچار خفگی میگردد.
دهقانی با اشاره به نشانههای بالینی غرق شدگی گفت تشخیص سریع این علائم، نقشی حیاتی در نجات جان فرد دارد.
به گفته وی این نشانهها شامل دستوپا زدن غیرطبیعی، تنفس صدادار و دشوار، قطع تنفس، کبودی لبها و صورت، استفراغ و در نهایت بیهوشی و ایست قلبی است.
وی تاکید کرد در مواجهه با فرد غرقشده، زنجیره بقا شامل تماس فوری با اورژانس، قرار دادن سر مصدوم پایینتر از بدن برای خروج آب از مجاری تنفسی، بررسی علائم حیاتی، انجام عملیات احیای قلبی–ریوی، و گرم نگهداشتن بدن پس از بازگشت علائم حیاتی است. همچنین در مواردی که احتمال آسیب گردنی وجود دارد (مانند شیرجه یا موجسواری)، جابجایی مصدوم باید با نهایت دقت انجام شود تا از آسیبهای ثانویه جلوگیری گردد.
سرپرست گروه مدیریت خطر بلایا و حوادث معاونت بهداشت مداخلات پیشگیری از غرقشدگی را شامل ترکیبی از اقدامات متنوع عنوان کرد و گفت هشدارهای سیل و آب و هوا، آموزش شنا در مدارس و مراقبت از کودکان پیشدبستانی، ایمن سازی استخرهای شنا و کشاورزی از جمله این اقدامات است
وی در ادامه به بیان توصیه هایی بر پیشگیری از غرق شدگی در سطوح فردی خانوادگی و اجتماعی پرداخت :
آموزش شنا و مهارتهای بقا در آب، استفاده از جلیقه و تجهیزات ایمنی استاندارد، خودداری از شنا در آبهای ناآشنا و پرخطر، پرهیز از شیرجهزدن در آبهای کمعمق یا با عمق نامشخص، اجتناب از شنا در شب و هنگام طوفان، و خودداری از مصرف الکل، مواد روانگردان و داروهای خوابآور پیش از شنا، از مهمترین توصیههای فردی و خودمراقبتی برای پیشگیری از غرق شدگی است.
هرگز کودکان را حتی برای لحظهای در وان حمام، حوض، استخر یا کنار دریا و رودخانه تنها نگذارید.
خالی نگهداشتن ظروف آب پس از استفاده، نصب کفپوش ضدسرخوردن در حمام، اجتناب از انداختن اسباببازی درون آب که توجه کودک را جلب کند،و محصور کردن استخرها با حصار و درب قفلدار، از اقدامات مؤثری هستند که میتوانند بسیاری از فجایع را پیشگیری کنند.
اجرای کمپینهای آگاهیبخشی همچون پویش بینالمللی پیشگیری از غرقشدگی، آموزش مداوم و توانمندسازی ناجیان غریق در سواحل، تاکید بر اجرای مقررات ایمنی در قایقرانی و کشتیرانی، مدیریت بهینه خطر سیل و سیلاب در سطح محلی و ملی، حصارکشی مناسب در مناطق پرخطر، و آموزش و توانمندسازی کودکان در زمینه شنا و اصول ایمنی در آب، از محورهای اساسی پیشگیری به شمار میروند.
نظر